Emma var tíu ára gömul þegar bankað var upp á og henni til­kynnt að faðir hennar hefði verið hand­tek­inn. Næstu árin sat hann í fang­elsi en eftir sat hún, upp­full af skömm og sekt­ar­kennd sem var ekki hennar. Á meðan hún glímdi við umtal og dóma sam­fé­lags­ins, þar sem fólk hringdi heim til hennar til að níð­ast á fjöl­skyld­unni og kenn­ari í mennta­skóla kall­aði hana aðeins föð­ur­nafn­inu, reyndi hún allt til að sanna að hún væri góð mann­eskja.

Rétt fyrir jólin kvaddi mamma hennar og hélt af stað í bók­sölu­ferð úti á landi. Esther Ír Stein­ars­dóttir kvaddi móður sína með óút­skýrða óþæg­inda­til­finn­ingu í mag­anum. Tveimur dögum fyrir jól hrundi heim­ur­inn svo með einu sím­tali. Móðir hennar hafði verið hand­tekin fyrir fíkni­efna­smygl.